Nawierzchnie żwirowe

Monika Jabłońska
Żwir można łączyć z innymi materiałami. Takie nawierzchnie pasują do domów i ogrodów w różnych stylach.
Żwir można łączyć z innymi materiałami. Takie nawierzchnie pasują do domów i ogrodów w różnych stylach. Katarzyna Laszczak
Nawierzchnie żwirowe wyglądają ładnie i dobrze komponują się z roślinami, nadając ogrodowi naturalistyczny charakter. Dobrze wykonane i zdrenowane są trwałe, a koszt ich budowy jest zdecydowanie niższy, jak innego rodzaju nawierzchni. Z kruszywa można wykonać nawet podjazd dla samochodu - istotne, by prace były prowadzone prawidłowo.

Nawierzchnie żwirowe - wady i zalety

Żwirowe ścieżki i podjazdy mają wady. W czasie długotrwałych opadów mogą rozmiękać, nawet gdy są prawidłowo wykonane oraz wymagają stałej konserwacji, polegającej na dosypywaniu kruszywa w miarę jego ubywania. Trzeba też systematycznie usuwać z nich chwasty.  Raz w roku, wiosną, nawierzchnia żwirowa powinna zostać również ubita lub zwałowana. Ich zaletą, oprócz walorów estetycznych, jest jednak bardzo niski koszt wykonania w porównaniu z nawierzchniami betonowymi, czy drewnianymi i znaczna trwałość, która jednak zależy od prawidłowego doboru kruszyw i poprawności budowy nawierzchni.

Zobacz też: Z czego jeszcze można zrobić ścieżki ogrodowe

Jak wybrać żwir na ścieżkę

Do budowy nawierzchni żwirowych nie należy używać kruszyw o zaokrąglonych ziarnach, gdyż słabo się klinują, a w rezultacie nawierzchnia jest mało stabilna. Ziarna kruszywa powinny mieć jak najostrzejsze brzegi, co gwarantuje, że podczas ubijania dobrze się będą ze sobą klinowały. Z tego powodu do budowy nawierzchni żwirowych nie nadają się kruszywa rzeczne, o zaokrąglonych przez wodę ziarnach. Nawierzchnie żwirowe najlepiej budować z następujących materiałów:

  • pospółka - naturalna mieszanina żwiru i piasku,
  • żwir - naturalnie pokruszona skała o średnicy ziaren 5-60 mm,
  • grys - powstaje w wyniku sztucznego rozdrobnienia skał, oferowany jest w licznych frakcjach o średnicy ziaren 5-25 mm,
  • kliniec - powstaje w wyniku rozdrobnienia skał i składa się z ziaren o średnicy 5-25 mm, nie jest frakcjonowany,
  • tłuczeń - to grubszy kliniec o średnicy ziaren 25-120 mm,
  • miał kamienny - to bardzo mocno rozdrobniona skała o średnicy ziaren do 5 mm.

Grubość nawierzchni żwirowej

Grubość nawierzchni żwirowej należy dobrać w zależności od sposobu jej późniejszego użytkowania i rodzaju gruntu - im bardziej nawierzchnia będzie obciążana lub mniej przepuszczalny jest grunt, tym większa powinna być grubość nawierzchni. Ścieżka przeznaczona jedynie do chodzenia może być dwu lub nawet jednowarstwowa w przypadku przepuszczalnego podłoża. Jeśli będzie po niej jeździł samochód, powinna być wykonana z kilku warstw. Przeciętnie grubość każdej warstwy wynosi 5-30 cm.

Istotną zasadą układania nawierzchni żwirowych jest różnicowanie grubości kruszywa w kolejnych warstwach, dzięki czemu ziarna wzajemnie się klinują, co ma wpływ na trwałość nawierzchni. Każda kolejna warstwa w głąb ziemi powinna mieć większą granulację kruszywa.

Prawidłowe wykonanie nawierzchni żwirowej

Wykopy pod nawierzchnie żwirowe należy wykonywać z wypukłym profilem poprzecznym, co pomaga odprowadzać wodę deszczową i zapobiega powstawaniu kolein.

  • Przed wysypywaniem pierwszej warstwy kruszywa, dno wykopu należy starannie ubić. Jeżeli po nawierzchni będą jeździły samochody, jej brzegi trzeba ograniczyć krawężnikami, w przypadku mniejszych przewidywanych obciążeń wystarczą kamienie, cegła klinkierowa, podkłady kolejowe lub plastikowa taśma.
  • Każdą kolejną warstwę kruszywa należy obficie spryskać wodą i dokładnie ubijać zagęszczarką wibracyjną w kierunku od krawędzi nawierzchni do jej środka. Od prawidłowego zagęszczenia kolejnych warstw kruszywa zależy trwałość nawierzchni żwirowych.
  • Jako wierzchnią warstwę warto zastosować miał kamienny. Nie należy na tę warstwę używać kruszyw z miękkich skał, jak dolomity, czy marmury, ani pokruszonych cegieł, gdyż materiały te mają niską wytrzymałość, a z czasem ziarna sprasowują się ze sobą, zamieniając się w pył.
  • Celem wzmocnienia nawierzchni na każdej kolejnej warstwie kruszywa można rozłożyć 2-3-centymetrową warstwę cementu wymieszanego z piaskiem w proporcjach 1:12 i zmoczyć podłoże wodą, co zamuli przestrzenie między ziarnami. Każda warstwa powinna być zagęszczana tak długo, aż przestanie osiadać pod ciężarem zagęszczarki.
  • W przypadku mało przepuszczalnych podłoży istotne jest wykonanie prawidłowego drenażu zapobiegającego zatrzymywaniu wody w nawierzchni żwirowej, a co za tym idzie jej rozmiękaniu. W przypadku średnioprzepuszczalnych gruntów zazwyczaj wystarczy jedynie zwiększyć grubość najniższej warstwy tłucznia.
  • Jeżeli grunt jest nieprzepuszczalny, a zatrzymana na podłożu deszczówka nie wsiąka w ziemię przez dłuższy czas, przed układaniem kruszywa trzeba wykonać drenaż z rurek drenarskich zakopanych na głębokości ok. 50 cm. Rury należy prowadzić przy krawędziach i pod osią przyszłej nawierzchni żwirowej. Odpływ można wyprowadzić do studzienki chłonnej, rowu melioracyjnego, czy pobliskiego zbiornika wodnego. Jeśli woda opadowa zbiera się jedynie w zagłębieniu terenu, na którym ma powstać nawierzchnia żwirowa, można w tym miejscu wykopać studzienkę chłonną sięgają do przepuszczalnych warstw gruntu i wypełnić ją kamiennym tłuczniem, co pozwoli na swobodne odpływanie wody.
emisja bez ograniczeń wiekowych
Wideo

Tomasz Adamek na gorąco komentuje swój pierwszy występ we freakach

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Polecane oferty

Materiały promocyjne partnera
Wróć na e-ogrodek.pl e-ogrodek.pl